Standardowy okres pobierania świadczeń chorobowych na L4 wynosi 182 dni. W przypadku niezdolności do pracy przypadającej w czasie ciąży albo spowodowanej gruźlicą limit wydłuża się do 270 dni. Nie jest to limit liczony od 1 stycznia, lecz długość jednego okresu zasiłkowego.
Ile maksymalnie można być na L4?
Limit 182 albo 270 dni obejmuje łącznie czas, za który pracownik otrzymuje wynagrodzenie chorobowe i zasiłek chorobowy. Dotyczy więc jednego okresu zasiłkowego, a nie pojedynczego zwolnienia wystawionego przez lekarza.
Sam fakt rozpoczęcia nowego roku kalendarzowego nie powoduje rozpoczęcia kolejnego okresu zasiłkowego. Jeżeli L4 trwa od grudnia do stycznia, dni nadal sumują się w ramach tego samego limitu. Wyjątkiem od standardowych 182 dni są ciąża i gruźlica, dla których ustawa zasiłkowa przewiduje okres do 270 dni.
Kto płaci za L4 i jak długo?
Wynagrodzenie chorobowe oraz zasiłek chorobowy to dwa różne świadczenia. Najpierw płaci pracodawca, a po wykorzystaniu ustawowego limitu wynagrodzenia chorobowego wypłata przechodzi na zasiłek finansowany z ubezpieczenia chorobowego. W określonych przypadkach płatnikiem zasiłku jest ZUS.
| Limit dni | Kategoria pracownika lub sytuacja | Źródło finansowania |
|---|---|---|
| 33 dni | Pracownik, który nie ukończył 50 lat | Pracodawca – wynagrodzenie chorobowe |
| 14 dni | Pracownik, który ukończył 50 lat | Pracodawca – wynagrodzenie chorobowe |
| 182 dni | Standardowy okres zasiłkowy | Pracodawca, a następnie ZUS – zasiłek chorobowy |
| 270 dni | Ciąża albo niezdolność do pracy spowodowana gruźlicą | Pracodawca, a następnie ZUS – zasiłek chorobowy |
Limit 33 albo 14 dni odnawia się w każdym roku kalendarzowym. Krótszy limit 14 dni stosuje się od roku kalendarzowego następującego po roku, w którym pracownik ukończył 50 lat. Nie należy jednak utożsamiać go z limitem 182 albo 270 dni. Wynagrodzenie chorobowe wypłacane przez pracodawcę wchodzi w skład jednego okresu zasiłkowego.
Jak liczyć dni okresu zasiłkowego?
Okres zasiłkowy obejmuje dni kalendarzowe, a nie wyłącznie dni, w których pracownik miał zaplanowaną pracę. Do limitu wliczają się więc także soboty, niedziele i święta. Jeżeli zwolnienie rozpoczyna się w piątek i obejmuje weekend, każdy z tych dni pomniejsza limit 182 albo 270 dni.
Do jednego okresu zasiłkowego mogą zostać wliczone także wcześniejsze zwolnienia. Liczy się długość przerwy między okresami niezdolności do pracy, a nie tylko przyczyna choroby.
Najważniejsze zasady są następujące:
- Nieprzerwane zwolnienia lekarskie sumują się w ramach tego samego okresu zasiłkowego.
- Przerwa krótsza niż 61 dni oznacza co do zasady kontynuację tego samego okresu zasiłkowego, nawet gdy kolejne L4 wystawiono z powodu innej choroby.
- Przerwa trwająca co najmniej 61 dni otwiera nowy okres zasiłkowy, a pracownik może rozpocząć korzystanie z kolejnego limitu.
- Przejście z 31 grudnia na 1 stycznia nie resetuje limitu 182 albo 270 dni, choć odnawia limit wynagrodzenia chorobowego od pracodawcy.
Przykładowo, jeżeli pracownik wykorzystał 90 dni L4, wrócił do pracy na 40 dni, a następnie ponownie zachorował, drugie zwolnienie co do zasady zostanie doliczone do tego samego okresu zasiłkowego. Nowa choroba nie powoduje automatycznego rozpoczęcia liczenia od zera.
Inaczej wygląda sytuacja po przerwie wynoszącej co najmniej 61 dni. Wtedy rozpoczyna się nowy okres zasiłkowy. Sam nowy rok kalendarzowy nie ma takiego skutku.
Co po wyczerpaniu 182 albo 270 dni?
Po wykorzystaniu okresu zasiłkowego pracownik, który nadal jest niezdolny do pracy, może ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne. Jest ono możliwe wtedy, gdy dalsze leczenie lub rehabilitacja dają rokowania odzyskania zdolności do pracy.
Świadczenie rehabilitacyjne może zostać przyznane na okres niezbędny do powrotu do pracy, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy. O uprawnieniu decyduje ZUS na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika. Wniosek i dokumentację medyczną warto przygotować odpowiednio wcześnie, przed zakończeniem okresu zasiłkowego.
Wystawienie kolejnego L4 po wyczerpaniu okresu zasiłkowego nie tworzy samo z siebie prawa do dalszego zasiłku chorobowego. Po osiągnięciu limitu trzeba sprawdzić możliwość uzyskania świadczenia rehabilitacyjnego albo ustalić, czy rozpoczął się nowy okres zasiłkowy.
Najkrócej: na L4 można pobierać świadczenia chorobowe przez 182 dni, a w ciąży lub przy gruźlicy przez 270 dni. Weekendów i świąt nie pomija się przy liczeniu, a nowy okres zasiłkowy powstaje co do zasady dopiero po przerwie wynoszącej co najmniej 61 dni.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji prawnej. W sprawie konkretnego okresu zasiłkowego lub świadczenia rehabilitacyjnego warto skontaktować się z ZUS albo specjalistą z zakresu prawa pracy.
